La Luno Rakontas

KOLOROJ

2007-03-15T00:52:00.000Z

Post legi la nomon de la koloroj, chu vi povas diri la kolorojn de la sekvaj elementoj?

tomato suno herbo maro cherizo banano negho

Partopreni en kongresoj

2007-02-09T12:24:00.000Z

16 - 20. majo
Berlina Arbara Renkontiĝo, BARO en Bad Münder inter Hannover kaj Hameln, Germanio. En la arbaro, tial ideala por familioj kun etaj infanoj. Inf.: Andi Münchow, Oberstraße 15, DE-30167 Hannover, Germanio. Inf: DL8oap(ĉe)gmx.net

6 - 9. septembro
Berlina Arbara Renkontiĝo, BARO en Bad Münder inter Hannover kaj Hameln, Germanio. En la arbaro, tial ideala por familioj kun etaj infanoj. Inf.: Andi Münchow, Oberstraße 15, DE-30167 Hannover, Germanio. Inf: DL8oap(ĉe)gmx.net

Amikeco

2007-02-09T12:03:00.000Z

19 - 25. februaro
SEMAJNO DE INTERNACIA AMIKECO.
bela semajno, cxu ne?

KOLORIGU

2006-12-23T15:24:00.000Z

Klaku, printu kaj kolorigu.

FELICXAN KRISTNASKON

2006-12-23T15:00:00.000Z

FELICXAN KRISTNASKON AL VI ...
GXUU LA FESTOJN KAJ DEZIRU
PACON POR CXIUJ HOMOJ DE LA TERO

RECIKLADO

2006-10-10T10:26:00.000Z

Kio estas Recikli? Cxiujare akumuligxas tunoj da rubajxo en la naturo, en nia cxirkauxo. Per la proceso de reciklado oni ne misuzas la naturajn resursojn kaj bremsas la poluon de la naturo reutiligante la ne plu uzatajn konsumproduktojn.
Per reciklado ni povas atingi ke la kvanto da rubujxo estu minimuma tio estas malpli da kontaminaj elementoj en la natura medio (en la oceanoj kaj riveroj, en la aero...) cxio cxi bezonataj por la vivo.
Ekzemploj :
a. se oni re-uzas vitron oni sxparas pli ol 40 % da energio.
b. reakiri 2 tunojn da plastiko egalas sxpari tunon de petrolo.

Oni povas recikli: Paperon (jxurnalo, afisxoj, Plastikajxoj (boteloj...), Vitron (boletoj, glasoj...), Latusojn, kaj aliajxojn kiel bateriojn...

LAKTORIZO - Kuiru

2006-08-06T19:21:00.000Z

Ingrediencoj

1 taso da rizo
4 tasoj da lakto
4 kuleroj da sukero
citronsxelo
cinamo moligita
bastono de cinamo

Enfajrigi la lakton kun la cinambastono kaj la sukero. Kiam la lakto bolas aldoni la rizon kun la citronsxelo kaj kuiri en milda fajro, kirlante samtempe por ke ne gluigxu al la kaserolo.Demeti de la fajro kiam la rizo estas mola kaj ornami gxin surpulvorigante la cinamon .

Vere facile!

NOVAJXO: Ni aperas

2006-05-17T10:47:00.000Z

Finfine aperas en la TERO la nova ekstertera revuo por esperanto parolantoj.
Cxiu revuoj de la planedo mencias nin en siaj cxefaj pagxoj!!
La jxurnalistoj parolas pri ni en la naciaj televidoj kaj radioj, cxe la kafejoj, cxe la frisejo...
Jen kelkaj frontpagxoj de tre konataj revuoj kie ni estas menciitaj.
Ni igxas vere internacia!!!

KOLORIGU : Drako

2006-05-14T19:35:00.000Z

Chu vi konas la drakoj? Estas mitologikaj bestoj, tre belaj, kiuj kapablis flugi kaj elpushi fajron el la nazoj. Ili estis grandegaj bestoj.
Jen desegno de drako por ke vi kolorigu ghin.

Printu la desegnon kaj amuzighu.

Desegno prenita de la tttejo coloring.com/ . vizitu ghin!

POEMO: La SablaKastelo

2006-05-06T23:18:00.000Z

LA SABLA KASTELO

Arno ludas
kun nigra sablo,
kastelojn starigas
per imagemo ( ridoj,ridoj kaj plaudoj)

La fajna sablo,
ighas grandega fortikajho:
pordego, ponto, altaj turoj...
kaj profunda fosajho.

La ondoj baldau revenos
kun blanka lango de shaumo,
la bela sabla kastelo
ighos mara donaco.

Maria

RAKONTO: Joĉjo kaj la Pikroko

2006-04-19T14:33:00.000Z

Joĉjo kaj la Pikroko

Joĉjo vivis en la vilaĝo kie la valo renkontis la grandan ebenaĵon. Lia patro estis ĉarpentisto, bona ĉarpentisto, kiu konstruis la ĉarpentojn de ĉiuj novaj domoj de la vilaĝo. Lia patrino estis sorĉistino, bona sorĉistino, kiu helpis la ĝardenojn de la vilaĝo kreskigi sanajn terpomojn kaj sukajn persikojn.

Joĉjo lernis la ĉarpentistan metion kun sia patro, sed li ne estis bona ĉarpentista lernanto. Li ankau lernis la sorĉistan metion kun sia patrino, sed li ne estis bona sorĉista lernanto. Liaj gepatroj estis paciencaj kun li, sed li ne lernis bone. Li forgesis alporti la martelon kiam bezonatis, li forgesis kunmiksi la tiliajn florojn en la kuracan pocion.

Joĉjo havis grandan problemon: lia menso estis ĉiam okupata pensante pri la terura Pikroko de la montaro. Ĉar kiam Joĉjo naskiĝis, la Pikroko, kiu restis trankvila dum jaroj, venis ĉirkaŭvagi la vilaĝon, plian fojon. Kaj la magio de lia patrino ne povis fari ion kontraŭ tiu malbeno.

Iun nokton, vekiĝinte el kutima koŝmaro, Joĉjo decidis ke li iros en la montaron por serĉi la Pikrokon kaj peti de ĝi lasi lin en paco. Antaŭ tagiĝo Joĉjo preparis sian dorsosakon kun lana kovrilo, kaj lasis mesaĝeton sur la tablo:

Karaj Gepatroj,
Mi revenos kiam mi venkos la Pikrokon.
Fidu je mi.

Kaj li silente eliris en la malvarma tagiĝa lumo kaj paŝadis laŭ la rivero de la valo, supren direkte al la montaro. La suno leviĝis kiam li atingis la grandan kverkon ĉe kiu li foje venis kun sia patrino kiam ili plukis kuracajn herbojn.

Joĉjo haltis antaŭ la arbego kaj demandis ĝin: «Ĉu vi iam vidis la Pikrokon, Kverko forta?» La kverko agitis siajn branĉojn en la matena venteto de la valo, kaj Joĉjo aŭdis murmuron: «Malofte la monstro malsuprenvenas, sed ĉiam mi povas senti la amaran atakon de ĝia rabio. Ne serĉu ĝin, ĉar ĝi serĉas vin.»

«Ĝi jam trovis min...» suspiris Joĉjo, kaj daŭrigis sian iradon. La grundo pli kaj pli deklivis supren, kaj la penado kaj la matena suno komencis varmigi Joĉjon tiel ke li plonĝis la kapon en la malvarmeta rivero. Kiam li relevis la kapon, li vidis ombron moviĝi malantaŭ la arbustoj ĉe la alia bordo de la rivero.

Joĉjo neniam vidis la Pikrokon, sed en liaj premsonĝoj estis grandega besto kun pikiloj sur la kapo, la dorso kaj la vosto. Kaj ĝi havis dentojn pli longaj ol la fingroj de Joĉjo. La moviĝa ombro estis malgranda, ne povis esti la Pikroko... Joĉjo rekomencis paŝadi, gvantante la veprojn ĉirkaŭ si.

Ĉe tagmezo, la rivero estis pli mallarĝa, kaj kaskadis foje kun forta bruo. Laŭ la vojo Joĉjo plukis prunojn de grandaj prunarboj, kaj sovaĝaj framboj, kaj ĉe tagmezo paŭzetis por manĝi.

Kiam Joĉjo atingis la finon de la valo, li ekestis sur alta ebenaĵo batata de malvarma vento kie la suno frapis dure. Ĉie ĉirkaŭe leviĝis la altaj montoj, bluaj en la distanco, kaj sur kelkaj suproj brilis blanka neĝo. Joĉjo rigardis kun rondaj okuloj, timigita. «Nun mi devas pluiri.» li diris, kaj ekpaŝis.

(...)

La sekvo estos en la venonta numero de La Luno Rakontas

Verkis kaj desegnis Leo

Bonvenon

2006-04-19T14:14:00.000Z

Bonvenon cxe la novan retejon de La Luno Rakontas.

Ni decidis uzi Blogger por publikigi la artikolojn de La Luno Rakontas cxar estas pli facile tiel. Cxiuj kunlaborantoj povas mem publikigi siajn artikolojn.